Monarchie vs Democratie

4. nov, 2015

Hij maakt zich zorgen om de democratische waarden, sprekend over de vluchtelingenproblematiek. Willem Alexander. Niet beseffend waar hij het over heeft ! Immers: hoeveel milligram gewicht torst de monarchie ? Als hij daar op de pluche zit, ongekozen, omhooggetild door de horigen, bewierookt door zijn dociele volgelingen, zou hij zich niet moeten onthouden van een visie op democratie ? De monarchie tast de democratie aan, in haar diepste fundamenten. Kom op Willem A., begrijp dit, verlos ons en trek je terug op een Argentijnse boerderij.  

In China probeert hij het: " Nederland denkt toch genuanceerd over mensenrechten". Zullen de slimme Chinezen hebben gedacht: vergeef hem, heer Confusius, want hij weet niet wat hij zegt. In hun achterhoofd het verhaal in het Franse Le Monde, dat bij een artikel over domheid een foto van de Nederlandse koning gebruikte ("Eens een domkop, altijd een domkop"). En uit medelijden hem twee panda"s in bruikleen meegaven. Van de VVD had hij moeten zwijgen over mensenrechten, want dat schaadt het Nederlandse bedrijfsleven. Anderzijds krijgt premier Rutte een Kamermeerderheid tegenover zich, die vindt- en terecht ook !!!- dat leden van de familie Von Amsberg ( de koninklijke halfgoden) ook belasting moeten betalen. En wat zegt Rutte? "Doe ik niet". Een zeldzaam besluit van de meerderheid van de Tweede Kamer wordt getorpedeerd. Wat mij betreft moet er inkomstenbelasting voor de blauwbloedigen met terugwerkende kracht (tot bijv. begin van de twintigste eeuw), als naheffing, worden gevorderd.

Een meerderheid van de Kamer is wakker geworden. En het is te hopen dat er een tweederde meerderheid komt, die alle (reis)privileges afschaft , gevolgd door amputatie van dit rudimentair aanhangsel.   

Hoe dan ook: de reis naar China was weer voor de NOS topitem, veel belangrijker dan een aardbeving, en de ontsteking bij zijn vrouw die al het overige nieuws wegvaagde. Chapeau, koninklijke NOS !

Dat doe ik al een poosje, uit ergernis: weigering van muntjes met zijn beeltenis, weigering van postzegels die rieken naar Oranje, mijn woede vieren op foto#s die in kranten verschijnen, weigering van een donorcodicil (zodat mijn organen geen verkeerde weg vinden). En nog meer. Het is bescheiden, maar een glashelder statement.

Manuel Sewgobind